Sonpeygamber.info
Yazarlar
 

Doğruluğun Şafağı da Söker Bir Gün...

Hadis: 3

Mansur b. el-Mu'temer'den: Rasul-i Ekrem (sav) şöyle buyurmuştur:
-Tehlikeyi doğrulukta görseniz de doğruluğu araştırınız, zira kurtuluş ancak ondadır.  (Seçme Hadisler, s. 39)

Doğruluk... İzafi bir kavram. Birinde ideal fikir iken diğerine zindan. Rafine zihinler hep doğrunun peşinde; ama uğruna insanlar kurban... Batıl... Aldatıcı bir kavram. Bana gerçeklikse sana hayal. Uzak enlemlerde yaşanmış bir güneş tutulması... Bir dakikası bile herkesi ışıksız kılmaya meyyal.

Doğru ile batıl arasında hep bir vuruşma, hep bir mücadele, hep bir savaş. Tarihi yapanlar ile tarihin malzemesi olanlar arasında bin boyutlu bir tartışma. Uzun asırların sonunda gelinen noktada doğruyu belirleyen yazılı kurallar, belki bir yasa.

Yasa... İğreti bir kavram.. Tüllenmiş bir örümcek ağı. Büyük sinekler delip geçmiş de; küçük sinekler takılıp kalmada. ''Milyonla çalan mesned-i izzette ser-efrâz / Birkaç kuruşu mürtekibin câyı kürektir'' diyor ya hani şair.

Doğruluk... Yasaların miskale ayarlı terazilerinde tartılamayacak kadar ağırlıklı. Huzmelerini kutsal metinlerden ve vicdanlardan devşirdiği için bunalımlı caddelerin fotosel ışıklarında kendiliğinden aydınlatır çevresini. Karanlık gecelerde büyütülen sevinç kervanları hep doğrudan, doğruluktan yana çekip götürmüş beşeriyetin umutlarını; hep aynı başkente ulaştırmış.

Doğruluğu kaybettik. Doğrularımız yitirildi ardından. Şimdi yamaçlarına parçalanmış yağmurlar düşüyor ipeksi düşüncelerin. Yediverenlerimizi dağ başlarında fırtınalar savuruyor.


Doğruluk en geçerli akçemizdi. Tehlikeli de olsa doğruluktan ayrılmamak; tehlikeyi göze alabilmekteydi erdem. Doğru da değil isek neyi miras bırakacağız gelecek nesillerimize?!.. Ve ne işe yararız doğru da değilsek eğer?!..

Doğruyu kaybettik ve buzdan aynaları acımasızca kırıldı hakikatin, sevgiler vuruldu en ince yerinden. Dramın pençesinde başka perdelerin aktörleri sahnelediler oyunları ve uzak özlemlerin eli batıla bandırıldı. Sırılsıklam umutlarımızı pul şişelere damıttılar ve zigguratların sükutuna gömdüler hayallerimizi. Önce denizler gizlendi gözümüzden; ve sonra bereketsiz köpüklerinden tiryaklar süzerek koydular bereketi alınmış sofralarımıza. Ekinlerimiz kurudu, karıncalarımız taneyi toprakla yorumladılar. Uzak hatıraların kucağına kasatura sancıları sızdı. Kaderimiz keder olup titrek resimlerin üzerine yazıldı. Baharların tutuştuğu vakitte meşk bitti, söz kesildi, dil bağlandı, meclis dağıldı. Şimdi ölgün şarkılar hüzzam çalıyor. Ve biz, doğruluğu kaybettik... Doğrularımızı yitirdik sonra...

Hayat batıla durdu ya; akrepler anber sürünüp geldiler meydanlara. Uçurumların son mersini de yapraklarını düşürdü turfa baharlara inat ve kovulduğumuz kapıların önünde bekleşmekten yoruldu baldırlarımız. Şen şatır bahçelere korlu eller uzandı; âh içindeki çocuklar düştü bir bir toprağa. Kilimler en son hile desenlerini dokudu; pırlantalar örslere konuldu bir çiğnemlik et gibi. Gönül en son, süveydasını yitirdi ve sevdayı unuttu, sevgiyi yitirdi. Zor oraklar önünde, biçilmiş ekinler gibi devrildi sevinçlerimiz.

Doğruluk en geçerli akçemizdi. Tehlikeli de olsa doğruluktan ayrılmamak; tehlikeyi göze alabilmekteydi erdem. Doğru da değil isek neyi miras bırakacağız gelecek nesillerimize?!.. Ve ne işe yararız doğru da değilsek eğer?!..

Gelin, yeniden başlamak üzere bitirelim bizi çevreleyen batılları; doğruluğu yeniden keşfedelim; doğrularımıza kavuşmak için. Doğrulardan yazdıralım kendimizi büyük listeye ve dosdoğru yaşayalım. Ama önce içimizdeki batıl görüntüleri yıkayalım duru andlarla, putlarımızı kıralım gönül mabetlerimizde ve bir ışık yayılsın bizden çevremize... Doğruluğun ışığı!..

Gelin, tarihin doğrularına nisbet doğruluğa tarih düşelim! Doğru milatlar başlasın. Doğruluktan üç sene evveldi diye başlasın acıklı öykülerimiz; doğruluğun onuncu yılında yapalım düğünlerimizi. Gelin doğru hayatlar yaşayalım. Yarın utanmamak için.

 

Yorumlar

 
Bu yazıya henüz yorum yapılmadı. İlk yorumu siz yapmak için tıklayın.

Prof. Dr. İskender Pala

1958, Uşak doğumlu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’ni bitirdi (1979). Divan Edebiyatı dalında doktor (1983), doçent (1993) ve profesör (1998) oldu. Divan Edebiyatı’nın halk kitlelerince yeniden sevilip anlaşılabilmesi için klasik şiirden ilham alan makaleler, denemeler, hikâyeler ve gazete yazıları yazdı. Düzenlediği Divan Edebiyatı seminerleri ve konferansları geniş kitleler tarafından takip edildi. “Divan şiirini sevdiren adam” olarak da tanınan İskender Pala, Türkiye Yazarlar Birliği Dil Ödülü’nü (1989), AKDTYK Türk Dil Kurumu Ödülü’nü (1990), Türkiye Yazarlar Birliği İnceleme Ödülü’nü (1996) aldı. Hemşehrileri tarafından “Uşak Halk Kahramanı” seçildi. Babil’de Ölüm İstanbul’da Aşk, Katre-i Matem ve Şah&Sultan adlı romanlarının baskıları yüz binlere ulaştı, pek çok ödül aldı. Evli ve üç çocuk babası olan Pala, halen Uşak Üniversitesi öğretim üyesidir.

devamını oku
 

Sonpeygamber.info'yu Takip Edin