Ensar, Arapça “çok yardım edenler” mânâsındadır. Bu topluluktan bir kişiyi ifâde etmek üzere “ensârî” kelimesi kullanılır. Terim olarak ise ensar, Mekke’den Medîne’ye hicret ettikleri zaman Hz. Peygamber ve muhâcirlere kucak açıp tüm imkânlarıyla onlara yardım eden Medîneli Müslümanları ifâde eder.

Ensar, Evs ve Hazrec adında iki kardeş kabîleden oluşur. İslâm’dan önceki devirlerde bu iki kabîlenin iç savaşlarda sık sık karşı karşıya geldikleri kaynaklarda kaydedilmektedir.

Muhâcir, “bir yeri terkeden, ülkesinden ayrılıp başka bir yere göç eden kişi” mânâsına gelir. Çoğulu olan “muhâcirûn” ise, terim olarak, Hz. Peygamber’in İslâm’ı tebliğ etmeye başlamasından sonra ona îmân eden, îmân ettiği için de Mekkeli müşriklerin önce baskılarına sonra da zulüm ve işkencelerine mâruz kalan, bu zulüm ve işkencelerin tahammül edilmez bir hâl alması ve İslâm’ın da tebliğ edilemez bir duruma gelmesi üzerine Mekke’yi terk eden ve özellikle Medîne’ye göç eden Müslümanları ifâde eder.

Muksir, Arapça, “sayıca çok olmak, artmak” anlamına gelen “kesret” kelimesinden türeyen bir kelime olup çoğulu “muksirûn”dur. Muksirûn terimi, hadis ilmi açısından, binin üzerinde hadis rivayet eden sahâbîleri ifâde etmektedir.

Ashâb-ı Suffe, Arapça “sâhipler, arkadaşlar” mânâlarına gelen “ashap” kelimesiyle, “eyvan, sed, sofa” gibi mânâlara gelen “suffe” kelimesinden oluşmuş bir tâbirdir.

CAFER B. EBİ TALİP

ÜSAME B. ZEYD

MUS'AB B. UMEYR

ERKAM B. EBİ'L-ERKAM

MUAZ B. CEBEL

ESMA BİNT EBİ BEKR

HZ. AİŞE