Muhammed ahsen-i hulk ile nebîlere bir tâc oldu

Bu aşk ile dolup kalbi mâlâyâ'ni ihrâc oldu

Açıldı göklerin bâbı o hazrete minhâc oldu

Anın çün da'vet-i Mevlâ Muhammede mi'râc oldu

Anın çün gökleri geçti huzûra o i'lac oldu

Beden râhatını gece kendisine çok az etti

Gözü yaşı ile Rabbisine çok nâz etti

Gece gündüz Allah'ını görmek içün niyâz etti

(Anın çün da'vet-i Mevlâ Muhammede mi'râc oldu)

(Anın çün gökleri geçti huzûra o i'lac oldu)

Alıp Cibril de götürdü Ahmedi sidreye ancak

Dedi Cibrîl; yanarım ben daha yürürsem bir parmak

Muhammed dedi; yanayım ben gerek âşıklara yanmak

Sarıldı refref-i aşka olurmu hiç yolda kalmak

(Anın çün da'vet-i Mevlâ Muhammede mi'râc oldu)

(Anın çün gökleri geçti huzûra o i'lac oldu)