SAVAŞA KATILMAYANLARIN DOKUNULMAZLIĞI:

Hz. Peygamber, hiç bir savaşta sivil halka saldırma yoluna gitmemiştir. Onların canlarının ve mallarının koruma altına alınmasına azami derecede dikkat göstermiştir. Onun savaşta öldürülmesini yasak ettiği kişileri şu şekilde sıralayabiliriz.

Kadınlar ve Çocuklar:

Hz. Peygamber'in savaşlarında bu iki sınıfın öldürülmesi yasaktır. Abdullah b. Ömer'den (ra):

Hz. Peygamber'in savaşlarından birisinde, bir kadın öldürülmüş olarak bulundu. Bunun üzerine Rasûlullah savaşlarda kadınların ve çocukların öldürülmesini yasakladı." (Buharî, "Cihad" 146; Müslim, "Cihad" 24-25).

Bunamışlar:

Bu gibi kişilerin akıllarında noksanlık olduğu için, mükellef sayılmazlar; bundan dolayı da öldürülmezler.

Hz. Ali (ra) dan:

Hz. Peygamber şöyle buyurdu:

"Üç kişiden kalem kaldırılmıştır. Uyanıncaya kadar uyuyan kişi, aklı başına gelinceye kadar matuh veya mecnun bir de âkil-baliğ oluncaya kadar çocuk."

Çok Yaşlı İhtiyarlar:

Şeyh-i Fani denilen bu ihtiyarların öldürülmesi de yasaktır. Çünkü onlar da çocuk gibidir.

Enes b. Malik (ra)'den:

Hz. Rasûlullah bir askerî birlik veya bir orduyu uğurlarken şöyle derdi:

"Allah'ın adı ile yola çıkın. Allah'ın dini için Allah adına savaşın. Yaşlı ihtiyarları (pir-i fani veya şeyh-i fani) öldürmeyin."

Hz. Peygamber'in bu hadis-i şerifi ile müşriklerin yaşlılarını öldürmeyi yasaklaması, onlardan Müslümanlara bir zarar, kafirlere de bir fayda gelmeyeceğinden dolayıdır. Aksi takdirde görüşü, yol göstermesi ve tecrübesiyle müşriklere faydası dokunan yaşlıların öldürülmesi gerekir. Huneyn savaşında, yaşlı Dureyd b. Sımme'nin öldürülmesi işte bundan dolayıdır.

Din Adamları:

Abdullah b. Abbas (ra) dan:

"Rasûlullah, ordusunu gönderdiği zaman, onlara şöyle emir verirdi:

"...çocukları ve manastır ehlini öldürmeyin" (Ahmed b. Hanbel, Müsned, I/300). Hadis-i Şerifteki ifadesi ile "Manastır ehli = Mabed ehli" olan bu insanlar da Müslümanlarla savaşmayıp, kendilerini ibadete verdikleri müddetçe öldürülmezler.

İşçi ve Hizmetçiler:

Bu iki sınıf, savaşmak niyetinde olmayan zümredendirler. Düşmanla beraber olmaları öldürülmelerini gerektirmez.

"Rasûlullah, gönderdiği seriyyelere emir verirken şöyle buyurdu: "İşçileri ve hizmetçileri öldürmeyin."
Bu saydığımız insanlar savaşa iştirak etmedikleri müddetçe canları koruma altındadır. Ama her ne suretle olursa olsun, bu kişiler İslam ordusunun aleyhine kıyam edip savaşa katıldıkları takdirde öldürülmeleri gerekir.