Kur'ân-ı Kerim'de, evrende var olan şeylerin hepsinin insana musahhar kılındığını görmekteyiz. Özellikle bitkilerin ve hayvanların bizim emrimize verildiğini öğreniyoruz. Hz. Peygamber de hayvan haklarına riayet konusunda sahabeyi uyarmış, onların rahatsız edilmemesini, sağlıkları ve bakımları hususunda gereken dikkatin gösterilmesini, aç ve susuz bırakılmamalarını istemiştir. Kendisi de hayatında bunun harikulade örneklerini göstermiştir. Gösterdiği birçok örnek davranışın içinden iki tanesini seçip buraya almak istiyorum. Birisi insanlarla beraber yaşamını sürdüren kediler hakkında olacaktır.

Bir gün Hz. Peygamber'e bir sahabe gelir. Hz. Peygamber onun evinde yemek olmadığını anlar ve ona yemek vermek ister ve kendine kaç kişi olduklarını sorar. O da üç kişiyiz diye cevap verir. Bunun üzerine Hz. Peygamber "evde kedi var mı?" diye sorar o da "var" deyince dört kişilik yemek verir. İnsan ilk bakışta "bunda ne var, kediye de yemek vermiş" der geçer. Fakat olay üzerine biraz düşününce Hz. Peygamber'in vermek istediği mesajı anlar. Dikkat edilirse, burada hanedeki kişi sayısı soruluyor ve her kişiye ait yemek verilirken, kediye de bir insan hakkı kadar yemek veriliyor. Bu olay, kediyi Hz. Peygamber'in hane halkından biri gibi değerlendirdiğini gösterir.

Kedilerin haneye faydası çoktur, yılan, çiyan, akrep, fare vs. gibi zararlı hayvanlar sırf kedinin kokusuna eve uğramazlar, uğrarlarsa zaten kedi görevini yapar. Onun da hanede bir fert gibi görülmesi, bakımına ve beslenmesine ihtimam gösterilmesi sadece yemek artıklarıyla iktifa edilmemesi hususunda Hz. Peygamber'in bu örneğinde son derece anlam yüklü bir mesaj var.

Burada vereceğimiz ikinci örnek yine bir diğer evcil hayvan olan köpeklerle ilgilidir. Hz. Peygamber arkasında yirmi beş bin kişilik bir orduyla bir seferden dönüyordu. Arazide yol kenarında yavrularını emziren bir köpek görür. Ordunun içinden bu köpeğe taş atacak, kovacak, tekmeleyecek veya en azından onu rahatsız edecek kişilerin olabileceğini dikkate alarak derhal yanına bir asker çağırır ve ona: "En son nefer geçene kadar bu köpeği bekle, kimse rahatsız etmesin. Etmek isteyene de engel ol. Sonra sen de orduya katıl." der ve her ihtimale karşı yolunu da değiştirir.

Hayvan severliğin ve hayvan haklarına riayetin bundan daha zirve bir örneğine beşeriyet tarihinde rastlanmaz.