-Bir İman Esası Olarak Peygamberlik-

Din, Allah’ın peygamberleri vasıtasıyla insanların dünyada refah, ahirette felaha ulaşmaları için gönderdikleri (ahlaki ve sosyal) ilkeler bütünüdür. Hz. Adem'den itibaren, evrenin yaratıcısı olan Allah, farklı zaman ve mekanlarda, farklı toplumlara, dünyevi hayatlarını düzenlemeleri için peygamberleri kanalıyla aynı (Allah'ın varlığı, birliği/tevhid, nübüvvet ve meadı vurgulayan) temel ilkeleri göndermiştir.  Diğer bir ifadeyle dinin temel asılları (usûlu’d-din) birdir; bütün peygamberlerin tebliğ ettiği ortak akaidi unsurlar aynıdır. Dinin asılları sabittir, değişiklik yoktur, fakat farklı zaman ve mekanlarda farklı peygamberlerce onun uygulamasında ve ibadetlerinde farklılıklar olabilir.

Bu durumda, peygamberlerin gerek bireysel, gerekse toplumsal huzurun sağlanması için Allah’tan aldığı itikadi, ameli ve ahlaki hükümleri insanlara ileten elçiler olarak tanımı anlam kazanmaktadır. İtikadi hükümler, Yüce Yaratıcı'nın varlığını ve birliğini anlatan dinin teorik kısmıdır. Ameli ve ahlaki hükümler ise bu teorik kısım üzerine kuruludur ve peygamberler tarafından pratiğe aktarılırlar.