-Bir İman Esası Olarak Peygamberlik-

Din, Allah’ın peygamberleri vasıtasıyla insanların dünyada refah, âhirette felaha ulaşmaları için gönderdikleri (ahlâki ve sosyal) ilkeler bütünüdür. Hz. Âdem'den itibaren, evrenin yaratıcısı olan Allah, farklı zaman ve mekanlarda, farklı toplumlara, dünyevi hayatlarını düzenlemeleri için peygamberleri kanalıyla aynı (Allah'ın varlığı, birliği/tevhid, nübüvvet ve meâd'ı vurgulayan) temel ilkeleri göndermiştir.  Diğer bir ifadeyle dinin temel asılları (usûlu’d-dîn) birdir; bütün peygamberlerin tebliğ ettiği ortak akaidi unsurlar aynıdır. Dinin asılları sabittir, değişiklik yoktur, fakat farklı zaman ve mekânlarda farklı peygamberlerce onun uygulamasında ve ibadetlerinde farklılıklar olabilir.

Bu durumda, peygamberlerin gerek bireysel, gerekse toplumsal huzurun sağlanması için Allah’tan aldığı itikâdî, amelî ve ahlâkî hükümleri insanlara ileten elçiler olarak tanımı anlam kazanmaktadır. İtikâdî hükümler, Yüce Yaratıcı'nın varlığını ve birliğini anlatan dinin teorik kısmıdır. Amelî ve ahlâkî hükümler ise bu teorik kısım üzerine kuruludur ve peygamberler tarafından pratiğe aktarılırlar.