SÜLEYMAN ÇELEBİ

MEVLÎD'den

"Hazret-i Muhammed'in  doğuşundan sonraki olaylar üzerine"

Yedi kat gök ehli cümle geldiler

 Ahmed'i görüp ziyaret kıldılar

Yerde vü gökte ferişteh kalmadı 

Kim Muhammed yüzünü ol görmedi

Hem sekiz uçmak içinde hûr-ı 'în  

Görmeğe geldi ol şahın manzarın

Her biri elinde bir nurdan tabak

Kim yaratmış sun'ı Birle anı Hakk

İçleri dolu cevahir anların 

Başına saçu için Peygamberin

Gelüben cümle saçu saçtı ana

Ay yüzün görüp bu(n)lar kaldı tana

Saçu saçıp çün ziyaret ittiler 

Hûrî vü Rıdvan melekler gittiler

Yaradılmıştan kime k'oldu nasîb 

Anlara dahi göründü ol habîb

Hem bu(n)lar dahi ziyaret kıldılar 

Ol resûl-i Hakk bu durur dediler

Çün cihâna geldi ol şâh-ı cihan 

Zahir oldu anda çok türlü nişan

Ol gece hep putlar oldu ser-nigûn 

Canına şeytânın uruldu düğün

Doldu küffarın içi vü taşı gam 

Urdu her biri başına taşı hem

Hem kiliseler dahi yıkıldı çok 

Kaldı altında keşişler oldu yok

Taak-ı Kisrâ öyle çatladı katı

K'işitenin gitti akl u takati

Sâve bahri yere geçti ser-te-ser 

Kimse anda bulmadı sudan eser

Ol Mecûsîler odı kim var idi 

Nîce yıllar idi kim yanar idi

Ana taparlar idi ol kavm-i şûm 

Hiç olup od söyündü san ki mum

Buncaleyin dahi  nice türlü var

Anları ger dersevüz key söz uzar

Bildi âlem halkı doğdu Mustafâ 

Cümle âlem nûr ile buldu safa

Olalı başladı ol sâhib-i kemâl

Ay vü gün buldu cemâlinden cemâl

Çünkü ol şâh erdi on dört yaşına 

Kamu halk and içer oldu başına

Ulu kişi hep kamu ehl-i Arab 

Cümle andan buldular ilm ü edeb

Görmediler ana benzer ademî 

Hulk ile tuttu cemî-i âlemi

Mu'cizâtı zahir ola başladı 

Cümle-i dillerde söylendi adı

Mevlidinden çün biraz kıldık beyân 

Mu'cizâtından dahi işit ey can

MUHAMMED'E MEDHÎYE

Tuttu  cihanı  ser-te-ser  envâr-ı  Mustafâ 

Çünkim belirdi dünyâda âsâr-ı Mustafâ

Uruldu canda nevbet-i  şer'-i Muhammedi 

Doldu  cenan cinânına ezhâr-ı  Mustafâ

Tevhîd servi ravza-i îmânda bitti hoş 

Aktı çü ayn-ı hikmet-i esrâr-ı Mustafâ

Hakk gülşeninde öttü  ger ü  vahy  bülbülü 

Rahmet güliyle doldu bu gülzâr-ı Mustafâ

Oldu meşâm-ı akl u dil ü can    muattar 

Açıldı çünki nâfe-i güftâr-ı Mustafâ

Kalmadı kadr ü kıymeti dürr ü cevahirin 

Dürler çü saçtı  la'l-i  dürer-bâr  Mustafâ

Bâzâr-ı küfr ü kibr ü dalâlet harâb olup 

Hem hoş bezendi şer' ile bâzâr-ı Mustafâ

Dînin çerâğı yandı vü yandı kamu oda 

Küffâr-ı ehl-i şirk ü hep ağyâr-ı Mustafâ

Gerçi ki yok dürür bu Süleyman'da hoş amel

Lakin anın ümîdi dahi var-ı Mustafâ

Sen Mustafâ'yı cân ile tekrar eyle kim

Nûr artırır gönüllere tekrâr-ı Mustafâ