ANTLAŞMALARIN YAPILIŞI

Hz. Peygamber'in yaptığı antlaşmalarda dikkati çeken husus, antlaşma metninde İslâm'a aykırı maddelerin bulunmamasıdır. Nitekim Tâiflilerin teklifi İslâm'a uymadığı için reddedilmiş, İslâmî hükümlere uygun hale getirildikten sonra antlaşma sağlanmıştır. Ayrıca muahedenin geçerli olabilmesi için metnin sonunda Rasûlullah (sav)'ın mührü ve şâhidlerin isimlerinin yazılması şart koşulmuştur.

Hz. Peygamber'in yaptığı antlaşmalar muahedenin aktedileceği kabilede imzalanmış veya karşı taraf delegesini kabul ederek Medine'de imzalanmıştır. Antlaşmaların yazılmasından önce, şartlar karşılıklı görüşülmüş, maddelerde tarafların mutabakatı halinde yazılma safhasına geçilmiştir. Yazılı bir teklif getirilmişse, maddeler incelenerek, değiştirilmesi gereken noktalar tarafların kabulünden sonra redakte edilmiştir.

Hz. Peygamber muahedenin yazılmasına "Besmele" ile başlanılmasını emreder, daha sonra "Allah'ın Rasûlü Muhammed" ibaresini koydururdu.

Hz. Peygamber muahede metnini kâtiplerine dikte ettirirdi. Umumiyetle kâtipliğini Hz. Ali yapardı. Hudeybiye'de Hz. Ali kâtip idi. Antlaşma ekseriya iki nüsha yazılır, birisi Rasûlullah'da kalır, diğeri ise karşı tarafa verilirdi. Muâhede'nin müzakere ve yazılması esnasında tarafların şahidleri de bulunur, onların da isimleri antlaşmanın altına yazılırdı. Nitekim Hudeybiye'de müslümanların şahidi Ebû Bekir, Ömer, Abdurrahmân b. Avf ve diğerleri iken, müşriklerden de Mikrez b. Hafs ve diğerleri şâhid olmuşlardır. Ayrıca muahede tarafların başkanlarınca da mühürlenmektedir.

Hz. Peygamber muahedelere bağlılığı sağlamak için bazan «denizde bir sûfeyi (kabuk veya tüy) ıslatacak su kalıncaya kadar» veya «Uhud dağı yerinde olduğu müddetçe» gibi ifadeler kullanmıştır.