Kadir: Ömürlük Gece
Gerçekten etkinlik denilen şey nedir Rabbim? Olmazsa olmaz, muhakkak kutlanması gerekir dediğin kutlu an var mıdır? Varsa ne zamandır? Bir şeyin kutlanması, kaybettiğim, sıradanlaştırdığım bir değeri yeniden diriltmek, değerini hatırlamaktır. Terk ettiğimi hatırlayıp bir daha bırakmamaktır. “Kutla ve terk et değil, terk ettiğine dön” anlamı vardır kutlamada. Bütün bir hayat, bütün ...

Abese: "Yar Yüzü" Rehberi
“Surat astı ve uzaklaştı…” Gözümüz önüne yüzden dönüş sahnesini koyuyorsun. Yüz sahibinin göremediğini gösteriyorsun.  Kansız bir cinayete tanık ediyorsun gözlerimizi. Görelim, görelim, görelim istiyorsun. Gözüyle değil, gönlüyle görenlerin ışığına açıyorsun gözlerimizi. “Çünkü ona âmâ geldi.” Yüz… İnsan yüzü. Senin tecelligâhın. Işı...

Abese: Kibre Surat As Samimiyete D-eğil
Bir zaman, sonrasında ziyarete gelen kelli felli adamlar yüzünden, onlardan evvel öğrenme ve değişme coşkusuyla yanına gelen görme engelli bir yoksulu görmezlikten gelir gibi oluverdi de Son Peygamber, Allah bu tutumu yadırgadı. Samimiyettir yüzünü dönmen gereken şey ve kibirdir sırtını görmeye layık olan mesajını içeren bu sureyi gönderdi. Şu gök bir dursa, şu yağmur bir sussa; bu bağlar, bahçe...

Necm: Göğe Bakma Durağı
Sen ey, Ey gamlı yalnızlıkların yüce nöbetçisi, çekingen fısıltılara nefes bahşeden merhametliler merhametlisi, Sen ey sızılı yaralara, gizli saklı sancılara, yakıcı “ah”lara şefkatle eğilen, Ey mahcup sevdaların, dilsiz hasretlerin nabzını kudret elinde tutan, Sen ey Yarım kalmış çocuk tebessümlerini cennetinde tamamlayan, kanadı yanmış kuşça ümitleri kabul göğünde ağırlayan ker...

Necm: Ufukta Cebrail Göründü
Kitab’tan mı şüpheleniyorsun? Bir insan karalamış olabilir mi diyorsun bu aydınlığı? Okuduğun ve harfiyyen uyguladığın onca kitaba ne diyorsun? İnsanların karaladığı... Hangisini Cebrail getirmiş olabilir? İlahi ilhamın, vahyin kaynağı o melek... Hangisi bizzat Allah’ın sözleridir ki? Sen gibi insanlar yazdılarsa neden bu denli yüceltiyorsun? Yazar deyince gözlerin parlıyor. Birli...

İhlas: Kimse Sen Değil
Yüce Varlığını benimle tanıştırabilmek için defalarca ortam hazırlamaya çalıştığını, fırsatlar yarattığını bile bile çok zaman Senden kaçışlardayım. Seni ben hep başkalarından tanıdım. Yarım yamalak. Başka zanlar kadar. Başka gözler, başka bakış açıları kadar. Seni ben hiç Senden duymadım. İhlas suresini anlayıncaya kadar... Eni konum değil. Etraflıca değil. Yüzeysel. Üstünkörü. Tanışıp kaynaşa...

İhlas: Yok Senin Gibisi
“De ki…” Şaşkınlığımın gecesini yırtan bir hilal kavsi Söz’ün. Suskunluğumun diplerinde saklı bir inci tanesi kelamın. Tükenen nefeslerimi sonsuzluğa açan bir cevher dokunuşu. “De ki…” diyorsun. Sözünün altın sütununa sarıyorsun çaresizliğimi. Sonsuzluğa gebe anlam tohumları ekiyorsun can toprağıma. Bir’imi bin etmek istiyorsun. İyi ki “De ...

Nas: Sana Firar Ediyorum
“De ki…” “De” dediğini diyorum: “euzu biRabbi’nnas” Cılız nefeslerimi, solgun heveslerimi, Söz’ünün altın sütununa tutturuyorum. Kesik sesimi, ince duyuşunun, latif işitişinin avuçlarına bırakıyorum. Darlanmış kelimelerimi, dağınık hecelerimi,  kırık dökük cümlelerimi, utangaç iç çekişlerimi terk ediyorum. Sızılarımı, sancılarımı, korku...

Nas: Vesveselerin Ağzının Payı
Tümüyle insanların Yaratanı, gerçekte besleyip büyüteni, yaşatanı, yöneteni, sahibi…ne sığınırım! İnsan soyunun, bütünüyle insanlığın Rabbi, Melik’i, İlah’ına, yaratan, yaşatan, sahibi olan ve yönetenine... Sığınırım: İlkelerle çevrelenmiş hayat kalesine. İmanımla, en iyi yaşamın O’nun ilkeleriyle mümkün olabileceğine olan güvenimle adım atarım. Ve o yaşam alanından dı...

Felak: Çoğalt Beni Azaltma
 “De ki…” Belli ki beni inşa etmek istiyorsun. Dediğini demeyi hak edecek bir hale yoğurmak istiyorsun. Benimle haldaş oluyorsun sanki. “Yerinde olsaydım, derdim ki” diyorsun. Nefesime emanet ettiğin sözünü öz’üm etmektir dileğin. “De ki ‘sığınırım…’” Anladım; ben yetmiyorum bana. Koruyamıyorum kendimi tek başıma. Tehlike...

Felak: Sirenlerden Sığınağa
“Yarattığı şeylerin şerri” der demez, ilkin dönüp kendime bakıyorum. Kendi şerlerime... En çok kendime verdiğim zararlara... Ben, beni nasıl kullanıyorum? Neye, nasıl bakıyorum? Ellerimde neler var? Ellerimle neler yapıyorum? Ayaklarım nerelere gidiyor? Nelere basıp, ezip geçiyorum? Nerde keyif yapıyorum? Nerde düşüp kalkıyorum? Ben, sahi ben, yaratılanlardan biri olan ve en yakınım o...

Fil: Ebabil Kanatlarına Tutundur Ümitlerimi
“Görmedin mi?” Görüyorsun: Tereddütteyim. Gücü söz edinmişlere karşı sözümün gücü işe yarayacak mı? Kaygılardayım. Yakıp yıkan, amansız kuvvete karşı bu cılız nefesim yetecek mi? Korkuyorum. Şu kokuşmuş ümitsizlik gömleğini yırtıp atacak mı zayıf sesim? Başaracak mıyım? Beni bir çelik çekirdek gibi koyuyorsun küfrün sağır zırhının karşısına? Sahiden delip geçecek miyim bu zifir karan...
SP Çocuk
Hadis Veritabanı
HSA Dergi
HSA Merkezi
Siyer Radyosu